Εμβρυολογία Toggle


    

    Του John Wilks Από το βιβλίο «Η Τεχνική Bowen – Η ιστορία εκ των έσω»

    Όταν ένας θεραπευτής Bowen εκφράζει την άποψη, ότι μια συνεδρία επιτρέπει στο σώμα να επαναπροσανατολιστεί στην αρχική του «κυανοτυπία» ή την οργανωτική του αρχή, θα μπορούσαν να τεθούν τα ερωτήματα: πρώτον προς τι ακριβώς προσπαθεί να προσανατολιστεί το σώμα και δεύτερον πότε και πως αναδύθηκε αυτή η αυθεντική κυανοτυπία;

    Αν ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στην εμβρυακή ανάπτυξη των πρώτων ημερών, θα παρατηρήσουμε πως συμβαίνουν κάποια πολύ ενδιαφέροντα γεγονότα. Τη στιγμή της σύλληψης συμβαίνει η συγχώνευση του DNA της μητέρας και του πατέρα, για να σχηματιστεί ένα μοναδικό κύτταρο.

    Μετά από μια στιγμή ηρεμίας ξεκινά η ταχεία διαίρεση του κυττάρου (κάθε λίγες ώρες), καθώς το γονιμοποιημένο ωάριο προχωράει κατά μήκος της σάλπιγγας προς τη μήτρα.


   Γύρω στη 15η μέρα συμβαίνει ένα σημαντικό γεγονός: στο αναπτυσσόμενο έμβρυο εδραιώνεται μια αρχική κεντρική γραμμή σε σχήμα αυλακιού, περίπου στο επίπεδο όπου θα αναπτυχθεί ο κόκκυγας και το ιερό οστό στον ενήλικα, η οποία αρχίζει το ανηφορικό της ταξίδι προς την εμβρυϊκή καρδιά. Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική αυτή η επονομαζόμενη «αρχέγονη αύλακα»;

    Η απαρχή της διαδικασίας εξακολουθεί να αποτελεί μυστήριο, ωστόσο είναι αυτή που σχηματίζει τη βάση γύρω από την οποία αυτο-οργανώνεται ολόκληρο το σώμα.

    Αρχικά η αύλακα αυτή εδραιώνει μια γραμμή αναφοράς για το εμπρός και πίσω μέρος του σώματος, το αριστερό και το δεξί και τέλος το πάνω και το κάτω. Αναφερόμαστε στην αρχέγονη αύλακα ως «εμβρυϊκό οργανωτή», γιατί εγκαθιδρύει ένα βασικό σωματικό σχέδιο.

    Τα διαφορετικά επίπεδα της αρχέγονης αύλακας καθορίζουν την ανάπτυξη των διαφόρων μερών του σώματος, π.χ. το ‘κέντρο του κεφαλιού’ προχωρά σταδιακά για να σχηματίσει την καρδιά, τον εγκέφαλο και τα μάτια, το ‘μεσαίο κέντρο’ την κοιλιά και το θώρακα και το ‘ουραίο κέντρο’ τα όργανα της πυέλου και το νωτιαίο σωλήνα.


    Αυτό που έχει ενδιαφέρον για τους πρακτικούς της Τεχνικής Bowen, είναι η σπουδαιότητα της ικανότητας της αρχέγονης αύλακας να αναπτύσσει οστά, μύες, όργανα και συνδετικό ιστό. Πολλοί θεραπευτές Bowen έχουν εκφράσει την άποψη ότι η δύναμη των 2 πρώτων κινήσεων του Bowen ξυπνά την κυτταρική μνήμη της σωματικής υγείας και ευρωστίας.

    Το γεγονός ότι τόσοι πολλοί θεραπευόμενοι έχουν την εμπειρία αυτής της ανοδικής ισχύος στη σπονδυλική στήλη έχει ενδιαφέρον, γιατί τα αισθήματά τους αντιστοιχούν ακριβώς στην εμβρυϊκή ανάπτυξη, σαν να ήταν αυτές οι εμβρυϊκές δυνάμεις ακόμη παρούσες στο ενήλικο σώμα.


    Η αρχέγονη αύλακα θα σχηματίσει επίσης το νωτιαίο σωλήνα, ο οποίος με τη σειρά του σχηματίζει τον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό, το αυτόνομο νευρικό σύστημα (συμπαθητικό και παρασυμπαθητικό) και τις νευρικές ακρολοφίες.

   Τα κύτταρα των νευρικών ακρολοφιών βοηθούν να σχηματιστούν οι εσωτερικές μεμβράνες που καλύπτουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και ειδικότερα η χοριοειδής και η αραχνοειδής μήνιγγα. Κάνοντας τη διαδικασία Bowen για τον κόκκυγα, κινούμαστε ακριβώς πάνω από τη σκληρά, την αραχνοειδή και τη χοριοειδή μήνιγγα, καθώς καταφύονται στον κόκκυγα με τη μορφή του τελικού νηματίου, στο μόνο σημείο του σώματος όπου και οι τρεις μήνιγγες ενώνονται.

    Επειδή ενώνονται σε αυτό το σημείο και οι τρεις, το ερέθισμα που στέλνουμε μέσω της σπονδυλικής στήλης από τη βάση στο κρανίο, όταν κάνουμε τη διαδικασία του κόκκυγα, είναι πολύ ισχυρό.


    Μια άλλη συνέπεια της εμβρυολογικής ανάπτυξης είναι το γεγονός ότι ο εφοδιασμός των ιστών με αίμα και νευρικό ιστό είναι λαβυρινθωδώς συνδεδεμένος, καθώς τόσο το αίμα όσο και ο νευρικός ιστός παράγονται από το ίδιο εμβρυολογικό ιστό.

    Η Mae Wan Ho και άλλοι επιστήμονες έχουν αποδείξει με τις έρευνές τους ότι το κολλαγόνο διατηρεί μνήμη και ότι έχει υψηλή προσαρμοστικότητα στην καταχώριση νέων εμπειριών.

    Είναι λοιπόν δυνατόν ερεθίζοντας την περιτονία, να επιτρέπουμε με κάποιο τρόπο στο σώμα να εκτιμήσει και να επαναπροσανατολιστεί σε αυτές τις εν τω βάθει κείμενες οργανωτικές δυνάμεις, που διατηρούνται στο κολλαγόνο και την κυτταρική μνήμη; Η κλινική παρατήρηση μοιάζει να επιβεβαιώνει, πως κάτι παρόμοιο ίσως να συμβαίνει πραγματικά.